Thursday, October 14, 2010

၂၄ နာရီမွာ ?

ကြ်န္ုပ္သည္ မအိုေသာ္လည္း
နာရမည္

ကြ်န္ုပ္သည္ မနာေသာ္လည္း
ေသရမည္မွာမလြဲ

(လြန္ခဲ့တဲ့ သံဳးပတ္ေလာက္ကဆံုးသြားတဲ့အမဝမ္းကြဲတြက္ ခံစားျပီးေရးမိတဲ့ကဗ်ာေလးပါ။) အသက္ ၃၀ ေက်ာ္ပါ။ ကင္ဆာဆိုတာပဲသိလိုက္ပါတယ္။ ဆက္ေမးဖို့ လည္းခြန္အား မရွိ ေတာ့ပါ။ဒီရက္ပိုင္းမိုးကိုယ္ တိုင္လညး္ေနမေကာင္းတာေၾကာင့္ အြန္လိုင္းလည္းမတက္ျဖစ္ေတာ့ ဒီတနဂၤေႏြကမွသိခဲ့တာပါ။ ေသရင္ေတာ့ ကိုယ့္ေနာက္ဘာမွမပါဖုူးဆိုတာမွန္ေသာ္လည္း မျမင္ရတဲ့ သယ္စရာမလိုတဲ့ အထုပ္ၾကီးနွစ္ထုပ္ေတာ့ ပါသြား မွာပါ။ ကုသိုလ္ဆိုတဲ့အထုပ္နဲ့ အကုသိုလ္ဆိုတဲ့ အထုပ္ေတြပါပဲေနာ္။ တစ္ထုပ္ကိုေတာ့ ၾကိီးသထက္ ၾကီးေအာင္ၾကိဳစားျပီး တစ္ထုပ္ကိုေတာ့ ေသးတာ ထက္ေသးေအာင္္ၾကိဳးစား ၾကရမွာပါပဲ။ ဒီရက္ပို္င္းမွာ ေနလည္းမေကာင္းသလို ရင္ထဲမွာလညး္တစ္မ်ိဳးၾကီးျဖစ္ေနခဲ့တာပါ။ တစ္ေယာက္ ေယာက္တစ္ခုခုျဖစ္ေန သလားခံစားမိေပမဲ့ ဒီအမကိုေတာ့လံဳးဝမထင္ထားခဲ့မိပါဖူး။ ငယ္ရြယ္ က်မ္းမာျပီး ေရာဂါလည္းရွိတယ္မၾကား မိလို ့ပါ။ မျမင္ရတဲ့ေသျခင္းတရားၾကီးကိုၾကံဳလာတဲ့အခါမွာ လိုက္ခ်င္လည္းလိုက္ မလိုက္ခ်င္လည္း လိုက္ရတဲ့ အတြက္ ေန့ရက္တိုင္း တစ္ကိုယ္ရည္သန့္ရွင္းမွဳေတြမွဳလုပ္သလို အကုသိုလ္ေတြလညး္ကင္းေအာင္ၾကိဳး စားေနထုိင္ရမယ္လို ့ကိုယ္ကိုကိုယ္သတိေပးမိပါတယ္။ ၂၄ နာရီမွာ အကုသိုလ္ကင္းတဲ့အခ်ိန္မိုးမွာ ဘယ္ ေလာက္ရွိမလဲ ေတြးရင္း......
အားလံုးကိုယ္စိတ္နွစ္ျဖာက်မ္းမာခ်မ္းသာျပီး
သာယာခ်မ္းေျမ့ၾကပါေစ...
မိုး

Tuesday, September 28, 2010

" က "



မိုးေရးလိုက္တာ ကၾကီး ဟုတ္ပါတယ္။ ဒါက စာဖတ္သူေတြက မိုးေရးတဲ့အေနထားတိုင္းလိုက္ဖတ္လို ့ ဒီလိုျမင္ တာေပါ့ေနာ္။ အကယ္လို့ မ်ား ေထာင့္ေလးေထာင့္ကမ်ားၾကည့္မယ္ဆိုရင္ "ယ" " င္" ေနာက္ အဂၤလိပ္စာလံုး "3" နဲ့ေတာင္တူေသး။ ဒါဆို မတူတဲ့အေနထားကျမင္ တဲ့သူေတြကို မွားတယ္ေျပာမလား မိုးစဥ္းစားၾကည့္ပါတယ္။ ဒါနဲ့ သူတို့ဘက္ကၾကည့္ေနရင္လည္း ဟုတ္ေနတာပါပဲေနာ္ ဒါဆိုမိုး သူတို့ "က"ၾကီး မွန္းသိေအာင္ မိုးမေရးတတ္တာ မိုးရဲ့လိုအပ္ခ်က္ေပါ့။ ဒါေၾကာင့္လည္း စာအုပ္ေတြမွာ လူတိုင္း အမွန္တိုင္း တစ္သား တည္းျမင္နိုင္ဖို ့မ်ဥ္းေၾကာင္းေလးေတြရွိေနပါလား စဥ္းစားမိပါတယ္။ မ်ဥ္းမရွိတဲ့ စာအုပ္္တစ္အုပ္ မွာဆို ရွဳေထာင့္ အမ်ိဳးမ်ိဳးကၾကည့္ျပီးမွ ဒါဟာ "က"ပါလို ့ မွတ္ခ်က္ခ်ဖို ့အတြက္က်ေတာ့ စာရြက္ကို အတည့္ ဖတ္နိုင္မွ သိမွာေပါ့ေနာ္။ ဒါဆို စာရြက္ဟာ အေပၚေအာက္ခြဲဖုို ့တြက္ေရွ ့မ်က္နွာဖုန္းကိုၾကည့္ရ ျပန္တယ္ေလ။ ဒါစာအုပ္တစ္အုပ္ျဖစ္ခဲ့မယ္ဆိုရင္ခြဲရလြယ္ပါေသးတယ္။ စာရြက္ တစ္ရြက္တည္း ဆိုရင္္ ေတာ့မိုးတို ့သူေရးတဲ့ စာလံုးတစ္လံုးတည္းကိုၾကည့္ျပီး ခန့္မွန္းရင္မွားသြားမွာေပါ့စာလံုး တစ္လံဳးထဲကို ၾကည့္ျပီးမွားတယ္လို ့မဆးံုျဖတ္ လိုက္ပဲ သူဘာကိုရည္ရြယ္တာလဲဆိုတာ သိနိုင္ေအာင္ၾကိဳးစားရ မယ္ဆိုတာ နားလည္လာျပန္ေရာ။

မိုးတ့ို ့ခုေတြ ့ၾကံဳေနရတာစာရြက္ေလးေတြပါ စာအုပ္တစ္အုပ္ျဖစ္ဖို ့တြက္ စာရြက္တိုင္း ဟာအေရးပါတာေပါ့။ မိုးတို့စာအုပ္တစ္အုပ္ခ်ဴပ္ေန တယ္ဆိုပါစို ့ စာရြက္ေတြကို သတိ ေလးနဲ့ေတာ့စီေနတာပါပဲ ဒါေပမဲ့တစ္ခါတစ္္ေလေျပာင္းျပန္ျဖစ္ေနတတ္ပါတယ္ ဒါကိုသိလိုက္တာ နဲ့ျပန္တည့္မယ္ ေနာက္မခ်ဳပ္မွီျပန္ စစ္ျပီးမွသိလုိက္လို့ ျပန္တည့္မယ္ ေနာက္ဆံုးခ်ဳပ္ျပီးမွသိလို့ျပန္တည့္မယ္ဒီထိက အလုပ္ရွဳပ္တာေလး ပဲရွိေသးတာ စာအုပ္ တစ္္အုပ္ေကာင္း ထုတ္နိုင္ေသးတယ္ေပါ့။ ထုပ္ေဝျပီးမွ မွားမွန္းသိ လည္းျပင္မရေတာ့ဖူး အားလံဳးကိုလိုက္သိမ္းျပီးမွ ျပင္ျပင္ဖို ့မျဖစ္နိုင္ေတာ့ဖူးေပါ့။ ဒါေၾကာင့္ စာအုပ္ကို မထုပ္ခင္က ေသခ်ာအထပ္ ထပ္စစ္ေဆးသင့္တာ နားလည္လာရပါတယ္။ စာမ်က္ နွာတစ္မ်က္နွာနံပါတ္ ၁ နဲ့ ၁၀ မွားခဲ့ရင္ ၂ေနရာလံုးလိုက္ျပင္ရတာသိလာခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္ဆံုးမစာအုပ္မတင္သြင္းခင္ထိေတာ့ ျပင္ဆင္ ္ခြင့္ေတြ ကိုယ့္မွာ ရွိေသးတယ္။ ေနာက္ဆံုးတင္သြင္းျပီးသြားရင္ေတာ့ ဘာမွမတက္နိုင္တဲ့ေျခေနတစ္ခုမွ ဆိုးက်ိဳး ေတြေတြ့လာနိုင္ပါတယ္။

ငယ္ငယ္တုန္းကေတာ့ လက္ေရးမလွရင္ အဲဒီစာမ်က္နွာမ်ိဳးကို ဆုတ္ျဖဲလိုက္ျပီး မိုးအသစ္ျပန္ျပင္ေရးခဲ့ဖူးပါတယ္။ ဒါလည္းလက္ေတြ ့စာအုပ္ပရင့္တာေၾကသြားေတာ့ ေနာက္တစ္ခုပရင့္လိုက္ သလိုပါပဲ။ ဒါဆို အစတည္းကသတိနဲ့စလွေအာင္ေရးမယ္ ေပါ့ စက္ခ်ိဳ ့ယြင္းမွဳေၾကာင့္ျဖစ္လာတဲ့အမွားေတြလည္းရွိမယ္။ အမွားတစ္ခုကို ေစာေစာထဲကသိရင္ သိလိုက္တာနဲ့ ခ်က္ျခင္းျပင္ လိုက္တာမ်ိဳး အမွားတစ္ခုကို တိုက္ဆိုင္မွဳရွိမွျပင္လိုက္ရတာ မ်ိဳးေတြရွိပါတယ္။ ဒါေတြက ဘဝစာမ်က္နွာတစ္ခုအေနနဲ့ဆိုရင္ေတာ့ မရဏမင္းက ဘယ္ေန့ေခၚမယ္ မွန္းမသိေတာ့ကပ္ျပီးျပင္ဆင္ခြင့္မရသလို မလွပတဲ့စာမ်က္နွာေတြကိုလည္း ဆုတ္ျဖဲေပ်ာက္ ပစ္လို့မရ ျပန္ဖူးေပါ့ အျမဲသတိေလးနဲ့ေတာ့ လွေအာင္ေရးရမွာပါပဲေနာ္။ တစ္ခါတစ္ခါ ခဲျဖတ္နဲ့ျဖတ္တဲ့အမွား တစ္ခါတစ္ခါ ေကာ္ရရွင္နဲ့ျဖတ္္တဲ့ အမွားေတြလညး္ရွိတာပါပဲ။ စတည္းကသတိေလးနဲ့မွန္ေအာင္ထိန္း ေရးနိုင္တဲ့ စာမ်က္နွာေတြေလာက္ေတာ့မလွပနိုင္ေပမဲ့လည္း ျပင္လို့ရတဲ့အမွားေလာက္ပဲမွားနိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားေနထိုင္သြားရမွာပါပဲ။ မိုးအေရးသားေတြအစီစဥ္မတည့္တာေတာ့ခြင့္လြတ္ပါေနာ္။
မိုးစာဖတ္အားနည္းေတာ့ အေရးသားေတြမလွပဖူး ရင္ထဲခံစားခ်က္တိုင္းေလးပဲေရးမိတတ္ပါတယ္။

(ရံုးမွာ ပေရာဂ်က္တစ္ခုျပီးရင္ လုပ္ငန္းအစဆံုးစာအုပ္ခ်ဳပ္ျပီးတင္ေပးရင္း) ေလွ်ာက္စဥ္းစားမိတာေလးေရးမိ သြားတာပါ။

၇ရက္သားသမီးမ်ားအားလံုးက်မ္းမာရႊင္လန္းျပီးစိတ္ေရာကိုယ္ပါခ်မ္းသာလိ့ု ့ဘဝရည္မွန္းခ်က္မ်ားလည္းအျမန္ဆံုးျပည့္စံုနုိင္ၾကပါေစ...

သာယာခ်မ္းေျမ့ပါေစရွင္း
မိုး

Friday, September 17, 2010

ေမ်ွာ္လင့္မထားတဲ့အခ်ိန္

မေမ်ာ္လင့္မိေသာ္လည္းပိုစ့္ကို ဖတ္ျပီး စိတ္မေကာင္းျဖစ္သြားၾကတဲ့ သူငယ္ခ်င္း မိတ္ေဆြမ်ားျဖစ္ၾကေသာ အကို အမ ေမာင္ညီမ ေလးမ်ားအားလံဳးကို ေတာင္းပါတယ္ေနာ္။ မိုးဆိုလိုတာကို အားလံုးနား လည္ ေအာင္မေရးတတ္ဖူးျဖစ္သြားမိတယ္။ မိုးမွန္း မသိ ေအာင္ေရးတာကေပၚသြားျပီး မိုးဆိုလိုတာၾကေတာ့ နားမ လည္လိုက္ၾကဖူး ဒါေပမဲ့ မမေခ်ာတစ္ေယာက္ေတာ့ ျမင္မိသြားပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ စာထဲမွာပါတာ သတင္း ေကာင္းပါ။ ေမွ်ာ္လင့္မထားတဲ့ အခ်ိန္မွာ မေမွ်ာ္လင့္ပဲ ျဖစ္ျဖစ္လာတတ္တာ မိုးဘဝရဲ့တစ္ေလွ်ာက္ လံုး ဒီတိုင္း ေလးျဖတ္သန္းခဲ့ဖူးပါတယ္။ အဲဒီလို အခက္ခဲၾကံဳတိုင္းလည္း သူငယ္ခ်င္းေတြမွမဟုတ္ပါဖူး မိုးမိသား စုဝင္ေတြကိုေတာင္ မေျပာျပတတ္တာပါ။ ဒါေပမဲ့ အားလံုးတည္ျငိမ္သြားရင္ေတာ့ ကိုယ့္ရဲ့ဝမ္းသာ စရာ ေလးေတြကို အားတက္ေစဖို ့တြက္ ျပန္ေျပာျပတတ္ ပါတယ္။ အဲဒါမိုးရဲ့ ငယ္ငယ္တည္းက အက်င့္ စရိုက္ ေလး တစ္ခုပါ။

ေနာက္မိုးက ေမာင္နွမေတြမွာအၾကီးဆံုးဆိုေတာ့ မိုးဘာလုပ္လုပ္ မိုးဆီကတုယူၾကတာဆိုေတာ့ မိုးအျမဲသတိထားေနထိုင္ရပါတယ္။ သူတို့ေလးေတြ စိတ္ဓါတ္ျမင့္တင္ေပးဖို ့တြက္ ကိုယ္ကစအရင္စိတ္ဓါတ္ မက်ဖို့လိုတာေပါ့။ တကယ္ေတာ့ မိုးကစိတ္ဓါတ္အရမ္းၾကီးေတာ့ မၾကံခိုင္ပါဖူး။ မိုးလည္း လူသား တစ္ေယာက္ပဲ ခံ စားတတ္တာေပါ့။ အခက္ခဲေတြ့ရင္ အရင္ဆံုးမ်က္ရည္ကစက်ေတာ့တာပါပဲ။ ဒါေပမဲ့လည္း မိုးေတာင္ စိတ္မခ်မ္းသာရင္ မိသားစုေတြကို စိတ္ခ်မ္းသာေအာင္ထားနိုင္ဖုိ့ဆိုတာ မလြယ္ေတာ့ဖူးေလ။ ဒါေၾကာင့္ အခန္းကိုတံခါးပိတ္ ၾကိဳက္သေလာက္ငိုျပီးရင္ေတာ့ အားအင္အသစ္နဲ့ ေရွ့ဆက္ဖို ့ၾကိဳးစားေတာ့တာပါပဲ။ တစ္ခါတစ္ခါ မိုးက ေအးစက္လြန္းလို့ ညီမေတြကေျပာပါတယ္ ဒီေလာက္အေရးၾကီးေနတဲ့ခ်ိန္ေတာင္ မမိုးကေအးေဆးပဲလို ့ေျပာရင္ မိုးဘာမွမေျပာပဲ ျပဳံးမိခဲ့တယ္။ တကယ္ေတာ့ အဲဒီခ်ိန္မွာ မိုးရင္ထဲအပုူခ်ိန္မွာ ေရခဲမွတ္ေအာက္က်သြားတာေနလိမ့္ထင္ပါတယ္။

တကယ္ေတာ့ အဲဒီခ်ိန္တုန္းက မိုးအေဖနိုင္ငံျခားကျပန္ေရာက္တဲ့အခ်ိန္ အေဖေငြေတြအားလံုးလိမ္ခံရေတာ့ အေဖက်န္းမာေရးလည္း ထိခိုက္ျပီးအေဖကိုဆံုးရွံုးရေတာ့မဲ့အခ်ိန္ေပါ့ မိုးလည္းေက်ာင္းမျပီးေသးဖူး မိဘလုပ္ကိုင္မိုးလည္းလံုးဝနားမလည္ေသးတဲ့အခ်ိန္ေပါ့ ဒါေပမဲ့ အေဖအိပ္ယာထဲလဲေနခ်ိန္ မိုးအၾကီး ဆံုးေလ မိုးဘာမွမလုပ္တတ္ေပမဲ့ အေဖလုပ္ငန္းေတြလိုက္လုပ္ေပးရင္း အေဖ့ကိုလည္း တစ္ဖက္က ေဆးကုရင္း တျခား သူေတြတကၠသိုလ္ေက်ာင္းသားဘဝရဲ့ေပ်ာ္ရႊင္တဲ့ခ်ိန္ မိုးတစ္ေယာက္ေက်ာင္းတစ္ဖက္ မိဘအလုပ္တစ္ ဖက္နဲ့ ဗ်ာမ်ားေနခ်ိန္ေပါ့။ အားလံုးေအာင္ျမင္ေအာင္လုပ္ေဆာင္နိုင္ခဲ့တဲ့အခ်ိန္မက်ခင္ထိေတာ့ မိုးေတာ္ ေတာ္ပင္ ပန္းခဲ့ပါတယ္။ စိတ္ေမာလူေမာေပါ့ ဒါေပမဲ့ မိုးတစ္ေယာက္တည္းနဲ့ အေကာင္ းဆံုးေအာင္ျမင္ေအာင္လုပ္ ခဲ့တဲ့ေပးခဲ့တယ္ အဲဒီခ်ိန္ဘဝမွာေတာ္ေတာ္ ေပ်ာ္ခဲ့ဖူးတယ္ ကိုယ့္မိသားစုကိုတက္နိုင္သေလာက္ တာဝန္ ထမ္းနိုင္ဖို ့အခြင့္ၾကံဳခဲ့လို့ပါ။

မိုးအမွန္တိုင္းဝန္ခံရရင္ မိုးအဖဆီကလုပ္ငန္းေတြလိမ္ခဲ့သူေတြေတာ္ေတာ္ မုန္းမိခဲ့ဖူးပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အားလံုးျပီးမိုး ေအာင္ျမင္လာတဲ့ အခ်ိန္မွာ သူတို့ကိုရင္ထဲဘာမွမရွိေတာ့တာေတာ့အမွန္ပဲ။ ေလာကမွာ သင္ခန္းစာေကာင္းေကာင္းတစ္ခုရလိုက္တယ္လို ့ပဲသတ္မွတ္ မိပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ အခက္ခဲဆိုတာရွိလို ကိုယ့္အရည္ေသြးေတြတက္ခဲ့တာပါ။ ေနာက္ပိုင္းအခက္ခဲေတြနဲ့ေတြ့တိုင္္း အရာရာရင္ ဆိုင္ရဲလာတဲ့ သတၱိေတြရွိလာပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေတြၾကံုလာသမွ်ကို ကိုယ္ဘဝရဲ့သင္ခန္းစာေကာင္းေတြလို ့နားလည္ ေပးလိုက္မယ္ ဆိုရင္ အမုန္းတရားေတြက ကင္းေဝးသြားမွာပါ။ ဘာျဖစ္ျဖစ္ အခက္ခဲဆိုတာ ဘဝရဲ့ေအာင္ျမင္မွဳ ေလွခါးထစ္ေလးေတြပါ။ ေအာင္ျမင္ဖို ေလွခါးေတြကိုမွ ကိုယ္ကမတက္မိရင္ေတာ့ ေအာင္ျမင္မွဳနဲ့ေဝးရမွာေပါ့။ ကိုယ္ေတာင္ေအာင္ျမင္ေအာင္မလုပ္နုိုင္ရင္ကိုယ့္မိသားစုပတ္ဝန္းက်င္ကိုေအာင္ျမင္ေအာင္လုပ္ဖို ့ဆိုတာေဝး သြားျပန္ေရာ။ဒါေတြစဥ္းစားမိရင္ ေနာက္ဆုတ္ခ်င္စိတ္ဆိုတာလံုးဝရွိေတာ့မဟုတ္ဖူးေလေနာ္.....
၇ ရက္သားသမီးမ်ားအားလံုး က်န္းမာရႊင္လန္းျပီး ဘဝရည္မွန္းခ်က္မ်ားေအာင္ျမင္ပါေစရွင္း
သာယာခ်မ္းေျမ့ပါေစေနာ္
မိုး

Tuesday, September 14, 2010

မေမွ်ာ္လင့္မိေသာ္လည္း

အခန္းထဲတြင္လူစံုေနေသာ အစည္းေဝးခန္းမထဲသို ့ ညိမ္သက္ျခင္းနွင့္အတူ ဝမ္းနည္းမွဳခံစားခ်က္တခ်ိဳ့ ့ခံစားမိေနၾကသည္။ ထိုခ်ိန္ ညွဳိးငယ္ေနေသာ မ်က္နွာျဖစ္ ဝင္လာေသာသူေဋးမ်က္နွာမွာ အစညး္ေဝးခန္းမတြင္ ရွိေနသူမ်ားအဖို ့ စိတ္မခ်မ္းေျမ့စရာမ်ားျဖစ ္ျပည့္ နွက္ေနေလသည္။

သူေဋး၏ မ်က္ရည္မက်ရင္ထဲမွ ခံစားခ်က္အျပည့္နွင့္ထြက္လာေသာ တုန္ရီေနေသာအသံတို့သည္ ဝန္ထမ္းမ်ားအားလံုး၏ရင္ထဲတြင္ စူးရွစြာခံစားေနမိသည္။ လုပ္ငန္းေျခေနမေကာင္းေတာ့ေသာေၾကာင့္ေနာင္ လာမည္ ၂ လအတြင္းအလုပ္ရပ္နားရေတာ့ မည္ျဖစ္ေၾကာင္း ေၾကျငာလိုက္မွဳေၾကာင့္အားလံုး ျငိမ္က်သြားေလသည္။

အစည္းေဝးျပီးသည္နွင့္ တစ္ေယာက္တစ္မ်ိဳးစကားသံမ်ားၾကားတြင္ သူမတစ္ေယာက္ ေျခကုန္လက္ပန္းက်ကာ မည္သူမွနွင့္စကားမေျပာနိုင္ေတာ့ ျငိမ္သက္စြာ ဘာမဆက္မလုပ္နိုင္ေတာ့ပဲ ထိုင္ေနမိသည္။ ေနာင္ ၂ လတြင္း အလုပ္ရွာခ်င္စိတ္လညး္မရွိ ဒီအလုပ္ေလးေပၚမွာ သူမ အမ္စီ တစ္ရက္မွမယူပဲ ၾကိဳးၾကိဳးစားစားလုပ္ခဲ့ဖူးေသာ သူမတကယ္ ခ်စ္ျမတ္နိုးရေသာ ဒီအလုပ္ကေလးကို သုူမခြဲခြါမသြားခ်င္ေသာ္လညး္ အေျခေနက စီမံလာမွေတာ့ သူမဘာတက္နိုင္မည္နည္း။

နံနက္ေစာေစာ စားပြဲတြင္ ပန္းသီးတစ္လံုးတင္ထားေလ့ရွိေသာ အခန္းသန့္ရွင္းေရးလုပ္ေပးတဲ့အဖြား ေန့လည္စာတူတူစားေနက် သူငယ္ခ်င္းမ်ား တစ္ဦးကိုတစ္ဦး ေလးစားမွဳေလးေတြနဲ့ဆက္ဆံတတ္တဲ့ ဝန္ထမ္းမ်ားအားလံုး လူသားခ်င္းစာနာနားလည္ေပးတတ္တဲ့ သူေဋး ၊ အားလံုး၏မ်က္နွာမ်ားကို မ်က္လံုးထဲျမင္ေရာင္လာမိျပီး ဘယ္လိုမွ အလုပ္သစ္ေလွ်ာက္ရန္ စိတ္မပါေတာ့ေပ။ ဒါနဲ့ သူမဆံုးျဖတ ္လိုုက္သည္ ေနာက္ဆံုးခရီးထိအတူျဖတ္သန္းခ်င္မိသည္။ အလုပ္ထြက္ေတာ့မည့္ စီနီယာမ်ားေၾကာင့္ စိတ္မေကာင္းစြာနွင့္ ေငးၾကည့္မိရင္း ရွိတဲ့အင္အားေလးနဲ့ ေနာက္ဆံဳးေျခေနထိ အေကာင္းဆံဳးျဖတ္ေက်ာ္သြားဖို့ ရဲရဲဆံဳးျဖတ္မိသည္။

ဒီလိုေန့ တစ္ေန့ေရာက္လာေတာ့မည္ကို ၾကိဳတင္ျပင္ဆင္ထားေသာေသာ္လည္း တကယ္တမ္းလက္ေတြ ့ေရာက္လာသည့္ခ်ိန္တြင္ ရင္ေတြအရမ္းခုန္ျပီး စိတ္ေတြ အသံေတြတုန္ရီေနျပီျဖစ္သည္။ မိမိတာဝန္မ်ားအ ေကာင္းဆံုးျဖစ္ေအာင္လုပ္ေပးျပီးေသာ္လည္း ျဖစ္လာသမွ်အခက္ခဲမ်ားကို အေကာင္းဆံုးေျဖရွင္းရန ္သာရွိေတာ့သသည္ ျဖစ္သမွ်အေၾကာင္းအေကာင္းဟုေတြးကာ သူေဋးေပးလာသည့္စာကိုယူကာ ဒါေနာက္ဆံုးရံုးဆင္းတဲ့ေန့မ်ားျဖစ္ေနမလား ဆက္မေတြးခ်င္ေတာ့ပဲ အေတြးေတြကို ေရွာင္ကာ စာက ိုအိပ္ထဲထည့္ အရာအားလံဳးကို ေမ့ေမ့ေပ်ာက္ေပ်ာက္ျဖစ္ေအာင္ ဘာမွမစဥ္းစားေတာ့ပဲ အိမ္ကို နာၾကင္ ခ်င္းအျပံဳးခ်ိဳ ့နဲ့အတူဝင္ခဲ့ျပီ။

တစ္ကိုယ္လံုးမလွဳပ္ခ်င္ေတာ့ပဲ သူမ၏မ်က္နွာ မည္သူမွမျမင္ေအာင္ အိမ္ယာထဲတြင္ ေဆာင္ေခါင္းခ်ံဳ ကာေမွာက္အိပ္ေနေလေတာ့သည္။ေနာက္တစ္ေန့စေနသူမလုပ္ စရာ ရွွိေသာ တစ္ပတ္စာ အဝတ္မ်ားေလွ်ာ္ဖြတ္ သျခားလုပ္စရာရွိသည္မ်ား လုပ္ရင္း ေမ့ေမ့ေပ်ာက္ေပ်ာက္ျဖစ္ေအာင္ေနျပီး တစ္ေန့တာ ျဖစ္သန္းခဲ့သည္။ တနဂၤေႏြ ညေနပိုင္းသူမ နက္ျဖန္ရင္ဆိုင္ရေတာ့ မည့္စာကို ထုတ္ဖတ္ရေတာ့မည္။ သူမ သတိၱကိုေမြးျပီး စာကိုမရဲတရဲ ေဖာက္ လိုက္မိသည္။ ဆက္ဖတ္ဖို ့မ်က္လံဳးက မရဲေပ စာမ်ားစုျပီးသာျမင္ရျပီး ဘာေရးထားသည္ကို အာရံုစိုက္ျပီး တစ္လံုးခ်င္းမျမင္ရေခ်။ သို ့ေသာ္ နက္ျဖန္အေျခေနကို မျဖစ္မေနရင ္ဆိုင္ရေတာ့မည့္ေျခေနတြင္ သူမဖတ္ကိုဖတ္ရေတာ့မည္။ စာဖတ္ၾကည့္ျပီး တခ်က္ျပံဳးကာ ဘုရားမ်က္ နွာေတာ္ကို တစ္ခ်က္ေငးၾကည့္ရင္း ေက်းဇူးတင္မိသည္။

၇ ရက္သားသမီးမ်ားအားလံုး ေဘးရန္ကင္းကြာလို ့စိတ္ေအးခ်မ္းတဲ့အျပင္ ဘဝရည္မွန္းခ်က္မ်ားအျမန္ ေအာင္ျမင္ပါေစရွင္းးး

သာယာခ်မ္းေျမ့ပါေစရွင္း
မိုး










Wednesday, September 1, 2010

သူငယ္ခ်င္းတြက္


စား၊ဝတ္၊ေနေရး
ေရးသံုးေရးတြက္

ေငြရွာေနတာ
ေလာကမွာ

ေငြေရးၾကီးဆံုး

မွန္ေသာ္လညး္

ေငြ ဟာ ေငြ

လူ ဟာ လူ

လူ နဲ့ေငြ ကို

သီးျခားထားပါ။

ေငြ ဟာ

တန္ဖိုးရွိတယ္


လူကေတာ့
တန္ဖိုးျဖတ္လို့မရေလာက္ေအာင္

တန္ဖိုးရွိတာပါ။

သူငယ္ခ်င္း

ေလာကမွာ

ခ်မ္းသာျခင္းအစစ္မွန္က

သူငယ္ခ်င္းထင္ေနတဲ့ ေငြေတြ ဂုဏ္ေတြ ရုပ္ဝတၳဳေတြ ထင္လို့လား

စစ္မွန္တဲ့ ခ်မ္းသာျခင္းက စိတ္ခ်မ္းသာမွျဖစ္မယ္ သူငယ္ခ်င္း

သူငယ္ခ်င္း ခ်မ္းသာမွဳအစစ္မွန္ကို မွန္ကန္စြာေရြးခ်ယ္နိုင္ပါေစ...





အာလံုးသာယာခ်မ္းေျမ့ၾကပါေစရွင္း


မိုး






























Monday, August 23, 2010

ေမ့မရေသာေန ့တေန ့

တနဂၤေႏြတစ္ပတ္ေပါ့ ဒီေန့ေရာက္ဖို ့တစ္လၾကိဳတင္ တမ္းတမ္းတတပါပဲ။ ဒီေန့မွာ တိုပါးရိုးဘုရားသြား ကုသိုလ္ေကာင္းမွဳေလးလုပ္ ျပီးေတာ့ အေဖက်မ္းမာသက္ရွည္ေအာင္ ဆုေတာင္းရင္း အနညး္ငယ္ေတာ့ ဝမ္းနည္းမိတာအမွန္။ အေဖေဘးနားမွာေနျပီး ေပ်ာ္ရႊင္တဲ့ေမြးေန့ပြဲေလး မလုပ္ေပးနိုင္ခဲ့ေပမဲ့ အေဝးတေနရာကေနေတာ့ ဆုေတာင္းေပးေနပါတယ္ အေဖ။

ဘုရားက အျပန္လမ္းတစ္ေလွ်ာက္ ေတြးခ်င္ရာေတြးေပါ့ ငယ္ငယ္က အေတြးေပါင္းစံုေခါင္းထဲဝင္လာပါတယ္။ မိုးငယ္ငယ္က မိုးေမာင္နွေတြကို မိဘေတြက ပိုဂရုစိုက္ရင္ေတာ့ ဘယ္လိုမွမေနေပမဲ့ မိုးမိဘေတြ သူတျခားသူစိမ္္းခေလးေတြကို ခ်ီထားတာတို ့ ခ်စ္ေနတာတို ့ေတြ့ရင္ေတာ့ ေထာင့္တစ္ေထာင့္နားကပ္ျပီးငိုေနတတ္ပါတယ္။ ေမာင္နွမေတြမွာ မိုးကအၾကီးဆံုးျဖစ္ေတာ့ အငယ္ေတြကို မိဘေတြက ပိုဦးစားေပးတတ္ၾကတာ သဘာဝပါပဲ ဒါကုိငယ္ငယ္ မိုးကိုသိပ္မခ်စ္ဖူးလို ့ ခံစားခ်က္တစ္မ်ိဳးဝင္ဖူးပါတယ္။ အေဖက အျမဲတမ္း ဘာဝယ္ဝယ္တန္းတူညီမွွ်ရွိတတ္ပါတယ္။ ဂရုစိုက္တာေတာ့ မတူသလိုပါပဲ။ ဒါကလည္း ၾကီးလာေတာ့ ေမတၱာဆိုတာ သူ့ ့လိုလိုျဖစ္လာတဲ့တြက္ ဒီေပၚမွာအျမင္ေျပာင္းသြားခဲ့ပါတယ္။ ဘယ္သူ ့ပိုဂရုစိုက္စိုက္ ပိုခ်စ္ခ်စ္ မိုးတြက္အေရးမၾကီးေတာ့ပဲ မိုးဘက္က မိဘေမာင္နွမေပၚေကာင္းဆံုး ေက်းဇူးျပဳနိုင္တဲ့သူ ျဖစ္ဖို ့ကသာ မိုးတြက္အေရးၾကီးဆံုးျဖစ္လာခဲ့ပါတယ္။

ၾကီးလာေတာ့ ေမာင္နွမေတြ ဘက္ကေတာ့ တစ္မ်ိဳးျမင္ျပန္ေရာ မိဘေတြက မိုးကိုပိုခ်စ္ၾကတယ္ေပါ့ သူတို့ကတစ္ခါ ဒီလိုခံစားလာ ျပန္ ေရာ။ အမွန္ေတာ့ လိုအပ္တဲ့သူကို လိုအပ္တဲ့အခ်ိန္မွာ အေကာင္းဆံုးျဖစ္လုပ္ေပးလိုက္တာပါ။ ဒါကို ငယ္တဲ့သူေတြအေနနဲ့ ဥာဏ္မမွီပဲ အျမင္ေတြက မွားတတ္ၾကတာမ်ိဳးေပါ့။ အဲဒီအျမင္မွားတဲ့ထဲမွာ မိုးလညး္တစ္ေယာက္အပါဝင္ပါပဲ။ နည္းနည္းေလးဆုူတာမေျပာနဲ့ ေလသံေလးမာမာနဲ့ေျပာရင္ေတာင္ ဝမ္းနညး္မ်က္ရည္က်တတ္တဲ့ မိုးပါ။ ငယ္ငယ္တုန္းကေတာ့ ငိုရင္အသံထြက္ေပမဲ့ ခုေတာ့လည္း မ်က္ရည္သူမ်ားျမင္မွာ အလြန္ရွက္ျပီး မငိုမိေအာင္ အံၾကိတ္ထားတတ္ပါတယ္။ ငယ္ငယ္တုန္းက အေၾကာင္းေတြသာ ေျပာရရင္ ျပီးေတာ့ မွာမဟုတ္ေတာ့ပါဖူး။ အမွန္ေတာ့ အေဖ့တြက္ ဆုေတာင္းေပးေနရင္း ဝမ္းနည္းလာမိတယ္။ ဒါနဲ့ ဘုရားမွာ လုူေတြမ်ားၾကီး မ်က္ရည္က်ရင္ သူမ်ားျမင္ရင္ရွက္ပါတယ္ဆိုေန ထိန္းမရပဲ ထူးဆန္းစြာ တစ္ဖက္တည္းက်မိပါတယ္။ ဒီခ်ိန္ေလာက္ဆို အေဖ့ေမြးေန့ကို ေပ်ာ္ရႊင္စြာ ျဖတ္သန္းမွာပါ စဥ္းစားမိရင္း ေက်နပ္မိျပန္ပါတယ္။ ခုခ်ိန္မွာ အေရးၾကီးဆံုး မိဘနွစ္ပါး က်မ္းမာသက္ရွည္ဖို့ပဲ ဆုေတာင္းမိပါတယ္။
အေဖ့ေမြးေန့ကေတာ့ နွစ္ပတ္လြန္ခဲ့ပါျပီ ခုမွတင္ျဖစ္ပါတယ။္ မအားထာထက္ အလုပ္ကေခါင္းစားေတာ့ စားေရးခ်င္စိတ္ေတာ့ေပ်ာက္ျပီး ဦးေနွာက္ကလညး္ ဟမး္သြားသလိုလိုပါပဲ။ နဂိုတည္းကလညး္ စားေရးေကာင္းတာမဟုတ္ေတာ့ ပိုဆိုးသြားပါျပီ။ း)
မအားလပ္ၾကတဲ့ၾကားထဲက အခ်ိန္ေပးျပီးစာလာဖတ္ၾကသူမ်ား အထုူးေက်းဇူးတင္လွ်က္ပါရွင္းးးးး
စာဖတ္သူမ်ားအျပင္္အားလံုးက်မ္းမာသက္ရွည္ျပီး ေဘးကင္ရန္ကြာလို့သာယာခ်မ္းေျမ့ တဲ့ဘဝကိုပိုင္နုိင္ ၾက ပါေစရွင္းးးးးးးး
အားလံုးေသာမိဘမ်ားလညး္ က်မ္းမာသက္ရွည္ျပီး စိတ္နွလံုးရႊင္လန္းနုိင္ၾကပါေစရန္ေတာင္းဆုျပဳပါတယ။္
သာယာခ်မ္းေျမ့ပါေစေနာ္
မိုး

Friday, August 13, 2010

ေရွ့တစ္လက္မ ေနာက္ေျပာင္

မိုးငယ္ငယ္က သူငယ္တန္းတုန္းကပါ အဲဒီခ်ိန္တုန္းက ဆံပင္ညွက္ဆရာေတြက အိမ္တိုင္ရာ ေရာက္လာ ညွက္တာ ရွိပါတယ္။ မိုးမွတ္မိတာေတာ့ အဘိုးအရြယ္လို ့ေခၚလို ့ရတဲ့ အဖိုးတစ္ေယာက္ပါ ဆံသ ဆိုတဲ့လက္ ဆြဲသတၱာနဲ့လာတတ္ပါတယ္။ တေန့ေပါ့ အိမ္က ဆံပင္ရွည္ေနေတာ့ ဆံပင္ညွက္ဆိုင္လိုက္ပို ့ဖို ့မအားတာနဲ့ အဲဒီအဖိုးကို ေခၚညွက္လို္က္လိုက္ပါတယ္။ သာမန္အားျဖစ္က ညွက္ေန က်ပံုအတိုင္း တိုေအာင္ညွက္လိုက္တာ ကမ်ားပါတယ္။ ဒါနဲ့ အျမဲညွက္ေနက်မဟုတ္ေတာ့ အဖိုးက ဘာပံုညွက္ရမလဲေမးေတာ့ အိမ္ထဲမွာ အေဒၚေတြက အလုပ္ရွဳပ္တာနဲ့ထြက္မလာျဖစ္ပါဖူး။ ဒါနဲ့ ဦးေလးကလညး္စာက်က္ေနတာ ကေနလွမ္းေနာက္လိုက္တာ ေရွ့ ့တစ္လက္မ ေနာက္ေျပာင္ညွက္ေပးပါတဲ့။ ဒါနဲ့ အဲဒီအဖိုးက တကယ္ညွက္ေပးလိုက္တာပါပဲ။ ရက္စက္လိုက္ တာေနာ္ မိန္းခေလးကို ေနာက္တစ္ ေခါက္ထပ္ေမးသင့္တာေပါ့။ အဖိုးညွက္တာ မိုးလညး္မျမင္ရေတာ့ မသိဖူး ေနာက္ျပီးလို ့ေငြရွင္းေတာ့မွ အေဒၚကထြက္လာျပီး ညွက္ထား တာၾကည့္ျပီး စိတ္ေတြဆိုးသြားေတာ့မွ မသိဖူး ေလ ေျပာတဲ့အတိုင္းညွက္လိုက္တာဆိုေတာ့မွ ဦးေလက ထြက္လာၾကည့္ေတာ့မွ သူေနာက္လိုက္တာတဲ့တ ကယ္ညွက္မယ္မွန္းမသိဖူးတဲ့ေလ။ အေဒၚကေတာ့ ဦးေလးကုိဆူတာေပါ့ ဒါေပမဲ့ေတာ့ မိုးမွာက ကတံုးတံုး လိုက္ ္ရတာေပါ့။ ဒါေၾကာင့္ မိုးက ငယ္ငယ္တည္းက အစအေနာက္မသန္တတ္ဖူး။ စေနာက္ရင္လည္း အေတာ္စိတ္ဆိုး တတ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ သူငယ္ခ်င္းေတြၾကားထဲမွာ မိုးနဲ့ေပါင္းသင္းဆက္ဆံေရးမွာ အခက္ခဲရွိတာက စတာမ ၾကိဳက္တာပါပဲ။ ေနာက္မွ စိတ္ဆိုးတတ္ တာ နည္းနည္းေလ်ွာ့သြားျပီး ကိုယ္က တစ္လံုးတစ္ေလ ေလမ်ားစလိုက္ ရင္ သူငယ္ခ်င္းေတြက စိတ္ဆိုးသြားျပန္ေရာေလ။ မိုးကအျမဲ တည္တည္ေနေတာ့ သူတို ့ကစတာလို ့မထင္ ေတာ့ျပန္ဖူးေပါ့ ။ အတည္ေျပာတယ္ထင္ျပန္ေရာ။ ဒီေတာ့ မိုးလညး္ စေနာက္ရမွာ လန့္လာ တယ္။ မိုးက ရီစရာေတြသိပ္မေျပာတတ္ေပမဲ့ မိုးရဲ့အျဖစ္ပ်က္ေလးေတြ ရီစရာေတြျဖစ္ေနျပန္ေရာေလ။ အိမ္မွာကလညး္ အားလံုးက စတာ ေနာက္တာမရွိဖူး တည္တည္ၾကီးေတြဆိုေတာ့ စေနာက္မၾကိဳက္ၾကဖူး ဒါေပမဲ့ တစ္လံုးတေလေတာ့စတတ္ၾကပါတယ္။ အိမ္မွာေတာ့ ဦးေလးအလတ္က မိုးကိုအျမဲတမ္းစတတ္ပါတယ္။ ရုပ္ရွင္ၾကည့္လို ့ရုပ္ဆိုးဆိုးနဲ့ ပဲမ်ားမ်ားေတြဆို မိုးနဲ့တူတယ္လို ့စတတ္ပါတယ္။

တစ္ခါတစ္ေလမွာ စတာေနာက္တာက သူတပါးကိုထိခိုက္ေအာင္မရည္ရြယ္ေပမဲ့ ထိခိုက္သြားတာ မ်ိဳးေတြ ြလည္းရွိတတ္ၾကေတာ့ အလြန္ကြ်ံစတာမေကာင္းဖူးလို ့ေတာ့ယူဆမိပါတယ္။ မိုး ဒုတိယနွစ္ေလာက္တုန္းကပါ ဆရာမေျပာျပလို ့သိတာပါ။ ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္က သူ ့သူငယ္ခ်င္းကို စာေမးပြဲအခ်ိန္စရင္းကို ေနာက္ျပီး စေနေန့ေျဖရမွာကို မေျဖရဖူး ပိတ္တယ္လို ့ေျပာလိုက္တာ သူ ့သူငယ္ခ်င္းကိုယံုျပီးသြားမေျဖျဖစ္လိုက္ပါဖူး။ တခ်ိန္ကလည္း ေက်ာင္းမွန္မွန္မတက္ အခ်ိန္ဇယားေတာင္မရွိ ဖုန္းနဲ့ပဲေျပာဆိုၾကေတာ့ အေျခေနက တစ္နွစ္ ေအာက္သြားရတာပါပဲ။ ဒါေၾကာင့္ ေျပာရမယ္ဆိုရင္ မိုးစေနာက္ရမွာေၾကာက္ပါတယ္။
ေပ့ါေပါ့ပါးပါးစေနာက္ျခင္းကအေၾကာင္းမဟုတ္ေပမဲ့ လူတစ္ေယာက္တြက္ ထိခိုက္သြားမွာ အနည္းဆံုးစိတ္ထိခိုက္သြားမွာလည္း စိုးရိမ္လို့ ့ပါ။

တစ္ခါမိုးၾကားလိုက္တာ အမၾကီးတစ္ေယာက္က သူ ့ေကာင္ေလးကို ဘူးသီးတူထုရုပ္တဲ့ အဲဒီအကိုၾကီးခမ်ာ ရွက္ျပီး ကြ်န္ေတာ္ရုပ္ဆိုးတာ သိပါတယ္ ဒါေပမဲ့ လူေတြေရွ့မွာေတာ့ ဒီလိုမေျပာသင့္ပါဖူးဆိုျပီး ဝမ္းနည္းသြားတာၾကည့္ျပီး စိတ္မေကာင္းျဖစ္မိပါတယ္။ ဒါနဲ့ အမၾကီးက စတာပါတဲ့ေလ။ သီးခံလိုက္တယ္ဆိုေပမဲ့ လူတစ္ေယာက္ေတာ့ဝမ္းနည္းသြားရတာပါပဲေလ။

ေနာက္ ေနေက်ာက္ခဲမ်က္လံုးတဲ့ ဒါနဲ့ မိုးကလည္း အမွန္တိုင္းေျပာရရင္ အထွာစကားေတြဆိုနားမလည္ဖူး မသိလည္းဘာမွမျဖစ္ဖူး ဆိိုေတာ့ စိတ္လညး္မဝင္စားဖူးေပါ့။ ဒီလိုပဲေတြးမိပါတယ္။ ေနေက်ာက္ခဲဆိုတာ ေမးမိပါတယ္ ထူးဆန္းေနလို ့ ဒါနဲ့ အဲဒီအမက ေျဖပါ တယ္ ေနကိုၾကည့္ရင္ေက်ာက္ခဲကို ျမင္လို ့တဲ့ေလ။ ေအာ္ လူေတြမ်ား ရက္စက္လိုက္ၾကတာလို ့ေတြးမိပါတယ္။ ေလာကမွာ ဘယ္သူ ကမွအဆိုးမျဖစ္ခ်င္ၾကပါဖူးေလ။ ကံၾကမၼာေၾကာင့္ျဖစ္လာတဲ့အရာေတြကို ကဲ့ရဲ့တာေတာ့ မေကာင္းပါဖူး။ မိုးကေတာ့ ကဲ့ရဲ့တာတို့ အား နည္းသူကို အနိုင္က်င့္တာတို ့ဆိုေတာ္ေတာ္ကို မၾကိဳက္တာပါ။ လူတိုင္းမွာ အားနညး္ခ်က္ေတြကေတာ့ရွိမွာပါ သိသိသာသာမျမင္ရတာနဲ့ ျမင္ရတာပဲကြာမယ္ထင္ပါတယ္ေနာ္။

ခုတေလာ အလုပ္ေတြကမ်ားျပီး စိတ္ပန္းလူပန္းပါပဲ မ်က္လံုးကလည္းေအာင့္ေနတာေၾကာင့္စာမေရးျဖစ္တာပါ။
အလည္ေရာက္လာတဲ့သူငယ္ခ်င္းမိတ္ေဆြမ်ားအားလံုးကိုလညး္ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ေနာ္

အားလံုးေဘးရန္ကင္းလို ့ကိုယ္စိတ္နွစ္ျဖာက်န္းမာခ်မ္းသာတဲ့အျပင္သာယာခ်မ္းေျမ့ၾကပါေစရွင္းးးးးးးးး
မိုး